Parola de segunda-feira, 9 de março de 2026
TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA
NÃO À CULTURA DA EXCLUSÃO
Dizer não à cultura da exclusão é afirmar, com atitudes concretas, que ninguém deve ser discriminado. É reconhecer que toda pessoa carrega um valor que não pode ser ignorado ou descartado.
A cultura da exclusão se manifesta quando fechamos os olhos, quando julgamos antes de conhecer, quando criamos muros entre nós. Ela cresce no silêncio cúmplice e na indiferença disfarçada de normalidade.
Escolher o caminho oposto é praticar a inclusão no cotidiano: ouvir quem não tem voz, acolher quem foi ferido, dar espaço a quem sempre foi empurrado para as margens.
Não à cultura da exclusão é, no fundo, um sim radical à dignidade humana e à construção de uma sociedade mais justa, sensível e fraterna.
Nein sagen, zu einer Kultur der Ausgrenzung
Nein zu einer Kultur der Ausgrenzung zu sagen bedeutet, durch konkreten Taten zu bezeugen, dass niemand diskriminiert werden darf. Es bedeutet anzuerkennen, dass jeder Mensch einen Wert hat, der nicht ignoriert oder in Frage gestellt werden darf.
Eine Kultur der Ausgrenzung manifestiert sich, wenn wir die Augen verschließen, wenn wir urteilen, bevor wir jemanden kennenlernen, wenn wir Mauern zwischen uns errichten. Sie wächst durch stillschweigende Komplizenschaft und durch Gleichgültigkeit, die sich als Normalität tarnt.
Den konträren Weg zu wählen bedeutet, Inklusion im täglichen Leben zu praktizieren: denen zuzuhören, die keine Stimme haben, diejenigen aufzunehmen, die verletzt wurden, denen Raum zu geben, die immer ausgegrenzt wurden.
Nein zur Ausgrenzung ist im Grunde genommen ein radikales Ja zur Menschenwürde und zum Aufbau einer gerechteren, sensibleren und geschwisterlicheren Gesellschaft.
NO A LA CULTURA DEL DESCARTE
Decir no a la cultura del descarte es afirmar con acciones concretas, que nadie debe ser discriminado. Es reconocer que cada persona posee un valor que no puede ser ignorado ni descartado.
La cultura de la exclusión se manifiesta cuando cerramos los ojos, cuando juzgamos antes de conocer, cuando construimos muros entre nosotros. Ella crece en el silencio cómplice y en la indiferencia disfrazada de normalidad.
Optar por el camino opuesto es practicar la inclusión en la vida cotidiana: escuchar a quienes no tienen voz, acoger a quienes fueron heridos, dar espacio a quienes siempre fueron marginados.
No a la cultura del descarte es, en el fondo, un sí radical a la dignidad humana y a la construcción de una sociedad más justa, sensible y fraterna.
NO TO THE CULTURE OF EXCLUSION
Saying no to the culture of exclusion means affirming, through concrete actions, that no one should be discriminated against. It means recognizing that every person has value that cannot be ignored or dismissed.
The culture of exclusion manifests itself when we close our eyes, when we judge before we know, when we create walls between us. It grows in complicit silence and indifference disguised as normality.
Choosing the opposite path means practicing inclusion in everyday life: listening to those who have no voice, welcoming those who have been hurt, making room for those who have always been pushed to the margins.
No to the culture of exclusion is, at its core, a radical yes to human dignity and the construction of a more just, sensitive, and fraternal society.
NO ALLA CULTURA DELLO SCARTO
Dire no alla cultura dello scarto significa affermare, con azioni concrete, che nessuno deve essere discriminato. Significa riconoscere che ogni persona ha un valore che non può essere ignorato o scartato.
La cultura dell’esclusione si manifesta quando chiudiamo gli occhi, quando giudichiamo prima di conoscere, quando creiamo muri tra noi. Essa cresce nel silenzio complice e nell’indifferenza mascherata da normalità.
Scegliere la strada opposta significa praticare l’inclusione nella vita quotidiana: ascoltare chi non ha voce, accogliere chi è stato ferito, dare spazio a chi è sempre stato emarginato.
No alla cultura dello scarto è, in fondo, un sì radicale alla dignità umana e alla costruzione di una società più giusta, sensibile e fraterna.
NON À LA CULTURE DU REJET
Dire non à la culture du rejet, c’est affirmer, par des actions concrètes, que personne ne doit être victime de discrimination. C’est reconnaître que chaque personne a une valeur qui ne peut être ignorée ou rejetée.
La culture du rejet se manifeste lorsque nous fermons les yeux, lorsque nous jugeons avant de connaître, lorsque nous érigeons des murs entre nous. Elle se développe dans le silence complice et l’indifférence déguisée en normalité.
Choisir la voie opposée, c’est pratiquer l’inclusion au quotidien : écouter ceux qui n’ont pas de voix, accueillir ceux qui ont été blessés, faire de la place à ceux qui ont toujours été repoussés vers les marges.
Dire non à la culture du rejet, c’est au fond dire oui de manière radicale à la dignité humaine et à la construction d’une société plus juste, plus sensible et plus fraternelle.
NIE DLA KULTURY ODRZUCANIA
Opowiedzenie się przeciw kulturze odrzucania powinno wyrażać się w konkretnych działaniach wymierzonych przeciwko dyskryminowaniu kogokolwiek oraz w uznaniu, że każdy człowiek ma wartość, której nie można ignorować ani odrzucać.
Kultura wykluczania dochodzi do głosu, kiedy zamykamy oczy na dyskryminację, kiedy osądzamy innych, zanim ich poznamy, kiedy budujemy między nami mury. Rozwija się ona w milczącej zmowie i obojętności maskowanej normalnością.
Wybranie drogi odwrotnej oznacza praktykowanie w życiu codziennym inkluzywności: słuchanie tych, którzy nie są dopuszczani do głosu, przyjmowanie przygnębionych, wydobywanie z cienia tych, którzy zawsze byli marginalizowani.
Nie dla kultury odrzucania jest w gruncie rzeczy radykalnym opowiedzeniem się za poszanowaniem godności ludzkiej i budowaniem społeczeństwa bardziej sprawiedliwego, wrażliwego i braterskiego.
Postado por Apolonio Carvalho Nascimento às 01:12






