Parola de quinta-feira, 13 de agosto de 2026
Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia
PERDOAR COM SINCERIDADE
Jesus nos ensina que o perdão não é apenas um gesto a ser feito diante do outro, mas um caminho de libertação para nós mesmos.
Perdoar sinceramente não significa esquecer o que aconteceu, ou fingir que a ofensa não existiu. É um processo que, muitas vezes, precisa ser renovado dia após dia.
Quando perdoamos, imitamos o próprio Cristo, que, na cruz, rezou: “Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem.”
Vale a pena se perguntar: há alguém que ainda ocupa espaço em meu coração por causa de uma mágoa?
O primeiro passo não é sentir vontade de perdoar, mas pedir a Deus a graça de querer perdoar, até mesmo a quem consideramos um inimigo.
FORGIVE SINCERELY
Jesus teaches us that forgiveness is not just a gesture towards the other person, but a path of liberation for ourselves.
Sincerely forgiving does not mean forgetting what happened or pretending that the offense did not exist. It is a process that often needs to be renewed day after day.
When we forgive, we imitate Christ himself, who, on the cross, prayed: “Father, forgive them, for they do not know what they are doing.”
It’s worth asking yourself: Is there anyone who still takes up space in my heart because of a grudge?
The first step is not to feel like forgiving, but to ask God for the grace to want to forgive, even those we consider enemies.
PERDONAR SINCERAMENTE
Jesús nos enseña que el perdón no es solo un gesto hacia la otra persona, sino un camino de liberación personal.
Perdonar sinceramente no significa olvidar lo sucedido ni fingir que la ofensa no existió. Es un proceso que a menudo necesita renovarse día tras día.
Cuando perdonamos, imitamos a Cristo mismo, quien, en la cruz, rezó: “Padre, perdónalos, porque no saben lo que hacen”.
Vale la pena preguntarse: ¿Hay alguien que aún ocupa un lugar en mi corazón por causa del rencor?
El primer paso no es sentir ganas de perdonar, sino pedirle a Dios la gracia de querer perdonar, incluso a aquellos a quienes consideramos enemigos.
PERDONARE SINCERAMENTE
Gesù ci insegna che il perdono non è solo un gesto da compiere verso l’altro, ma un cammino di liberazione per noi stessi.
Perdonare sinceramente non significa dimenticare ciò che è accaduto o fingere che l’offesa non sia mai esistita. È un processo che, spesso, va rinnovato giorno dopo giorno.
Quando perdoniamo, imitiamo Cristo stesso, che sulla croce pregò: «Padre, perdona loro, perché non sanno quello che fanno».
Vale la pena chiedersi: c’è qualcuno che occupa ancora spazio nel mio cuore a causa di un risentimento?
Il primo passo non è sentire il desiderio di perdonare, ma chiedere a Dio la grazia di voler perdonare, anche chi consideriamo un nemico.
PARDONNER SINCÈREMENT
Jésus nous enseigne que le pardon n’est pas seulement un geste envers l’autre, mais un chemin de libération pour nous-mêmes.
Pardonner sincèrement ne signifie pas oublier ce qui s’est passé ni faire comme si l’offense n’avait pas eu lieu. C’est un processus qui, bien souvent, doit être renouvelé jour après jour.
Lorsque nous pardonnons, nous imitons le Christ lui-même qui, sur la croix, a prié : « Père, pardonne-leur, car ils ne savent pas ce qu’ils font. »
Il vaut la peine de se demander : y a-t-il quelqu’un qui occupe encore une place dans mon cœur à cause d’une blessure ?
La première chose à faire n’est pas de ressentir l’envie de pardonner, mais de demander à Dieu la grâce de vouloir pardonner, même à ceux que nous considérons comme des ennemis.
AUFRECHT VERGEBEN
Jesus lehrt uns, dass die Vergebung nicht nur eine Geste gegenüber dem anderen ist, sondern ein Weg der Befreiung für uns selbst.
Aufrichtig zu vergeben bedeutet nicht, das Geschehene zu vergessen oder so zu tun, als hätte es die Kränkung nie gegeben. Es ist ein Prozess, der oft Tag für Tag erneuert werden muss.
Wenn wir vergeben, ahmen wir Christus selbst nach, der am Kreuz betete: „Vater, vergib ihnen, denn sie wissen nicht, was sie tun.“
Es lohnt sich, sich zu fragen: Gibt es jemanden, der wegen eines Grolls noch immer Platz in meinem Herzen einnimmt?
Der erste Schritt besteht nicht darin, den Wunsch zu verspüren, zu vergeben, sondern Gott um die Gnade zu bitten, vergeben zu wollen – auch denen, die wir als Feinde betrachten.
PRZEBACZAJMY SZCZERZE
Jezus uczy nas, że przebaczenie nie ogranicza się tylko do zewnętrznego gestu wobec drugiej osoby; jest to droga do wyzwolenia nas samych.
Szczere przebaczenie nie oznacza zapomnienia o tym, co się stało, ani udawania, że nikt nas nigdy nie skrzywdził. Jest to proces, który często trzeba codziennie odnawiać.
Kiedy przebaczamy, naśladujemy samego Chrystusa, który na krzyżu modlił się: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Mk 23, 34).
Warto zadać sobie pytanie: „Czy w moim sercu tkwi jeszcze uraza do kogoś, kto wyrządził mi kiedyś przykrość?” Jeśli tak, to pierwszym krokiem powinno być nie tyle zastanowienie się, czy mam ochotę mu przebaczyć, ile prośba do Boga o łaskę, bym umiał wzbudzić w sobie szczerą chęć przebaczenia mu, choćby był moim odwiecznym wrogiem.
Postado por Apolonio Carvalho Nascimento às 00:57
Outra mensagem sob o mesmo tema, esta, em Árabe:
نمشي معاً 13/08/2026 :
PP التسامح بصدق
لا يعني التسامح التظاهر بأن شيئاً لم يحدث ويساعدنا ظرف “بصدق” على اتخاذ هذه الخطوة الضرورية .
أُقرّ بالأذى الذي مررتُ به ، مُعبراً عنه ليس فقط لنفسي بل وللشخص الآخر أيضاً ، ثم من خلال التسامح والوعي أختار أن أبقى منفتحاً على العلاقة .
لم تعد الخطوة التالية تعتمد عليّ ، بل على الشخص الآخر ، الذي قد يُدرك الألم الذي سببه ، ويُقرر بالتسامح ويُحاول إصلاح الأمور ، مما يسمح ببدء عملية إعادة بناء العلاقة .
أما إذا قرر الشخص الآخر عدم اتخاذ هذه الخطوة ، فسيظل تسامحي قائماً ، لكن المصالحة الحقيقية لن تتحقق .
Autora: Ala
ترجمة بتصرّف … RNG
Abaixo, eu, Pe. Raul Kestring, traduzi do Italiano para o português:
Caminhar juntos 13/08/2026:
Perdoar sinceramente
Perdoar não é fazer de conta que nada aconteceu. O advérbio “sinceramente” nos ajuda a fazer este passo necessário.
Reconheço o mal que sofri, eu o digo não só para mim mesma, mas também para o outro e, depois, no perdão e na consciência escolho ainda estar disponível para o relacionamento.
O passo seguinte não depende mais de mim, mas do outro que pode compreender a dor causada, decidir pedir desculpa e procurar remediá-la, permitindo, assim, o caminho da reconstrução do relacionamento.
Se o outro, ao invés, decide não fazer o seu passo, permanece o meu perdão, mas não se pode chegar a uma verdadeira e apropriada reconciliação.
Autora: Ala






