REAVIVAR A ESPERANÇA – Parola de 14 de novembro de 2026 – (Confira essa pequena reflexão também em Alemão, Italiano, Polonês, Árabe, Espanhol, Francês e Inglês) – Bom dia!

Parola de sábado, 14 de novembro de 2026

Senha do dia # Daily Password # Pasapalabra del día # Passaparola del giorno # Mot de Passe # Tagesmoto # Hasło dnia

REAVIVAR A ESPERANÇA

O adágio popular “A esperança é a última que morre”, tem um fundo de verdade.
O apóstolo Paulo define três virtudes: a Fé, a Esperança e o Amor. Virtudes que a Igreja chama de virtudes teologais, isto é, relacionadas a Deus. Nós necessitamos delas aqui, agora, enquanto estamos na terra. Das três, apenas uma, o amor, permanecerá para sempre.
Quando estivermos face a face com Deus, já não precisaremos da fé e da esperança. O amor permanece em eterno porque é a essência de Deus.
A esperança nos impulsiona a amar, por isso é importante e fundamental.
Ela nos faz ir além de nossas forças, dá coragem e supre a ausência daquilo que ainda não chegou.
A fé e a esperança andam juntas, motivadas pelo amor e motivando o amor.
O amor, por sua vez, robustece a fé e reaviva a esperança em nosso coração.

REVIVE HOPE

The popular adage “Hope is the last thing that dies” has a kernel of truth.
The apostle Paul defines three virtues: Faith, Hope, and Love. Virtues that the Church calls theological virtues, that is, related to God. We need them here, now, while we are on earth. Of the three, only one, love, will remain forever.
When we will be face to face with God, we will no longer need faith and hope. Love remains eternal because it is the essence of God.
Hope drives us to love, so it is important and fundamental.
It makes us go beyond our strength, gives courage and makes up for the void left by what has not yet arrived.
Faith and hope go together, motivated by love and motivating love.
Love, in turn, strengthens faith and revives hope in our hearts.

REAVIVAR LA ESPERANZA

El adagio popular “la esperanza es lo último que se pierde” tiene un fondo de verdad.
El apóstol Pablo define tres virtudes: la fe, la esperanza y el amor. Virtudes que la Iglesia denomina virtudes teologales, es decir, relacionadas con Dios. Las necesitamos aquí y ahora, mientras estamos en la tierra. De las tres, solo una, el amor, permanecerá para siempre.
Cuando estemos cara a cara con Dios, ya no necesitaremos la fe, ni la esperanza. El amor permanece eternamente porque es la esencia de Dios.
La esperanza nos impulsa a amar; por eso es importante y fundamental.
Nos permite ir más allá de nuestras fuerzas, nos da valentía y suple la ausencia de aquello que aún no ha llegado. La fe y la esperanza van de la mano, motivadas por el amor y, a su vez, motivando el amor.
El amor, por su parte, fortalece la fe y reaviva la esperanza en nuestro corazón.

RAVVIVARE LA SPERANZA

Il proverbio “La speranza è l’ultima a morire” ha molto di vero.
L’apostolo Paolo definisce tre virtù: Fede, Speranza e Amore. Virtù che la Chiesa chiama virtù teologali, cioè legate a Dio. Ne abbiamo bisogno qui, ora, mentre siamo sulla terra. Delle tre, solo una, l’amore, rimarrà per sempre: quando saremo faccia a faccia con Dio, non avremo più bisogno di fede e speranza. L’amore rimane eterno perché è l’essenza di Dio.
La speranza ci spinge ad amare, per questo è importante e fondamentale.
Ci fa andare oltre le nostre forze, ci dà coraggio e compensa l’assenza di ciò che non è ancora arrivato.
Fede e speranza vanno di pari passo, sono motivate dall’amore e motivano l’amore.
L’amore, a sua volta, rafforza la fede e ravviva la speranza nei nostri cuori.

RAVIVER L’ESPÉRANCE

L’adage populaire « L’espérance est la dernière à mourir » n’est pas sans fondement.
L’apôtre Paul définit trois vertus : la foi, l’espérance et l’amour. Des vertus que l’Église appelle vertus théologales, c’est-à-dire liées à Dieu. Nous en avons besoin ici, maintenant, tant que nous sommes sur terre. De ces trois vertus, une seule, l’amour, restera éternelle : lorsque nous serons face à Dieu, nous n’aurons plus besoin de la foi et de l’espérance. L’amour reste éternel parce qu’il est l’essence de Dieu.
L’espérance nous pousse à aimer, c’est pourquoi elle est importante et fondamentale.
Elle nous fait aller au-delà de nos forces, nous donne du courage et compense l’absence de ce qui n’est pas encore arrivé.
La foi et l’espérance vont de pair, motivées par l’amour et motivant l’amour.
L’amour, à son tour, renforce la foi et ravive l’espérance dans nos cœurs.

DIE HOFFNUNG LEBENDIG HALTEN

Das Sprichwort „Die Hoffnung stirbt zuletzt“ enthält einen Kern Wahrheit.

Der Apostel Paulus nennt drei Tugenden: den Glauben, die Hoffnung und die Liebe. Tugenden, die die Kirche als theologische Tugenden bezeichnet, das heißt, als solche, die mit Gott in Verbindung stehen. Wir brauchen sie hier und jetzt, solange wir auf Erden sind. Von diesen dreien wird nur eine, nämlich die Liebe, für immer bestehen bleiben.

Wenn wir Gott von Angesicht zu Angesicht gegenüberstehen, werden wir den Glauben und die Hoffnung nicht mehr brauchen. Die Liebe bleibt ewig, denn sie ist das Wesen Gottes.

Die Hoffnung spornt uns zur Liebe an, deshalb ist sie wichtig und grundlegend.

Sie lässt uns über unsere Kräfte hinauswachsen, schenkt uns Mut und füllt die Lücke dessen, was noch nicht da ist.

Glaube und Hoffnung gehen Hand in Hand, angetrieben von der Liebe und die Liebe wiederum antreibend.

Die Liebe wiederum stärkt den Glauben und belebt die Hoffnung in unserem Herzen neu.

 

OŻYWIAJMY NADZIEJĘ

Przysłowie „Nadzieja umiera ostatnia” zawiera wielką prawdę.

Apostoł Paweł mówi o trzech cnotach: o wierze, nadziei i miłości, które Kościół nazywa cnotami teologicznymi, ponieważ związane są z Bogiem. Potrzebujemy ich teraz tu, na ziemi. Tylko jedna z nich – miłość – pozostanie na zawsze: kiedy staniemy przed obliczem Boga, nie będziemy już potrzebować ani wiary, ani nadziei. Miłość trwać będzie wiecznie, ponieważ jest istotą Boga.

Nadzieja pobudza nas do miłości, dlatego jest ważna i fundamentalna. Pozwala nam działać ponad nasze siły, dodaje odwagi i rekompensuje brak tego, co jeszcze nie nadeszło.

Wiara i nadzieja idą w parze, są motywowane miłością i same motywują miłość.

Miłość z kolei umacnia wiarę i ożywia nadzieję w naszych sercach.

Postado por Apolonio Carvalho Nascimento às 00:37

Sob o mesmo tema, outra pequena reflexão, em língua Árabe:

نمشي معاً 14/11/2026 :
PP
إحياء الأمل

إنّ ما يُحيي الأمل هو أيضاً القدرة على ترجمة الكلمات إلى أفعال .
وعدٌ يُوفى به ، ونيةٌ تُحقق ، إعلانٌ للمحبة يتبعه أفعالٌ ملموسة …
ثم يُمكننا أن نختار تحويل أقوالنا إلى واقع ، وهذا يُشعل الأمل ليس فقط في الآخرين بل في أنفسنا أيضاً .

Ala

ترجمة بتصرّف … RNG

Tradução para a língua Italiana

Camminare insieme 14/11/2026
Ravvivare la speranza

Ciò che dà vita alla speranza è anche il saper dare concretezza alle proprie parole.
Una promessa mantenuta, un proposito realizzato, una dichiarazione di amore seguita da gesti concreti…
Possiamo allora scegliere di dare realizzazione alle nostre parole, questo accende la speranza non solo negli altri ma anche in noi stessi.

Ala

Tradução para a língua Portuguesa
Caminhar juntos 14 de outubro de 2026

 
REAVIVAR A ESPERANÇA

 
O que dá vida à esperança é também saber dar concretude às próprias palavras. 
Uma promessa mantida, um propósito realizado, uma declaração de amor seguida de gestos concretos…
Podemos então escolher dar realização às nossas palavras, isso acende a esperança não só nos outros, mas também em nós mesmos. 

Autora: Ala

Leia também...