PARAR PARA PODER CONFORTAR OS OUTROS – Parola de 02 de fevereiro de 2026 – (Confira essa pequena reflexão também em Italiano, Alemão, Polonês, Espanhol, Inglês e Francês) – Bom dia!

Parola de segunda-feira, 2 de fevereiro de 2026

TAGESMOTTO # PASAPALABRA DEL DÍA # DAILY PASSWORD # PASSAPAROLA DEL GIORNO # SENHA DO DIA # MOT DE PASSE # HASŁO DNIA

 

PARAR PARA PODER CONFORTAR OS OUTROS

Nós corremos para cumprir tarefas, responder mensagens, resolver problemas, e, nesse movimento constante, muitas vezes passamos pelas pessoas sem realmente vê-las.
Parar não é perder tempo. É criar espaço interior. Quando paramos, silenciamos o barulho de dentro e de fora, e só então conseguimos perceber a dor que não é dita, o olhar cansado, o pedido de ajuda disfarçado de conversa comum.
Confortar não começa com palavras certas, mas com presença verdadeira. Para isso, é preciso interromper a própria agenda, o próprio ritmo, o próprio ego.
Parar também nos torna mais humanos. Quem aceita que também precisa de pausas entende melhor quem precisa de apoio. Assim, o conforto ao próximo se torna um ato de comunhão.

Innehalten, um andere zu trösten

Wir rennen herum, um Aufgaben zu erledigen, Nachrichten zu beantworten, Probleme zu lösen, und in dieser ständigen Bewegung gehen wir oft an Menschen vorbei, ohne sie wirklich zu sehen.
Innehalten ist keine Zeitverschwendung. Es schafft inneren Raum. Wenn wir innehalten, bringen wir den Lärm in uns und um uns herum zum Schweigen, und nur dann können wir den unausgesprochenen Schmerz, den müden Blick, die als gewöhnliches Gespräch getarnte Bitte um Hilfe wahrnehmen.
Trösten beginnt nicht mit den richtigen Worten, sondern mit einer authentischen Präsenz. Dazu ist es notwendig, den eigenen Terminkalender, den eigenen Rhythmus, das eigene Ego zu unterbrechen.
Innehalten macht uns auch menschlicher. Wer akzeptiert, dass er Pausen braucht, versteht besser, wer Unterstützung braucht. So wird das Trösten des Nächsten zu einem Akt der Gemeinschaft.

DETENERSE PARA CONFORTAR A LOS DEMÁS

Nos apresuramos a cumplir tareas, responder mensajes, resolver problemas, y en este movimiento constante, a menudo pasamos junto a personas sin verlas realmente.
Detenerse no es perder el tiempo. Es crear espacio interior. Al detenernos, silenciamos el ruido interior y exterior, y solo entonces podemos percibir el dolor que no es expresado, la mirada cansada, el pedido de ayuda disfrazado de conversación común.
El consuelo no comienza con las palabras adecuadas, sino con la presencia genuina. Para eso, es necesario interrumpir nuestra agenda, nuestro ritmo, nuestro ego.
Detenerse también nos hace más humanos. Quien acepta que también necesita pausas comprende mejor a quien necesita apoyo. Así, consolar al otro se convierte en un acto de comunión.

STOP TO GIVE COMFORT TO OTHERS

We rush to complete tasks, answer messages, solve problems, and, in this constant movement, we often pass by people without actually seeing them.
Stopping is not wasting time. It is to create inner space. When we stop, we silence the noise inside and outside, and only then can we perceive the pain that is not said, the tired look, the cry for help disguised as ordinary conversation.
Comforting does not begin with the right words, but with genuine presence. To do this, it is necessary to interrupt one’s own agenda, one’s own rhythm, one’s own ego.
Stopping also makes us more human. Those who accept that they also need breaks understand better those who need support. Thus, comforting others becomes an act of communion.

FERMARSI PER PORTARE CONFORTO AGLI ALTRI

Corriamo per portare a termine compiti, rispondere a messaggi, risolvere problemi e, in questo movimento costante, spesso passiamo accanto alle persone senza vederle davvero.
Fermarsi non è perdere tempo. È creare spazio interiore. Quando ci fermiamo, mettiamo a tacere il rumore dentro e fuori di noi, e solo allora riusciamo a percepire il dolore inespresso, lo sguardo stanco, la richiesta di aiuto mascherata da conversazione comune.
Confortare non inizia con le parole giuste, ma con una presenza autentica. Per questo è necessario interrompere la propria agenda, il proprio ritmo, il proprio ego.
Fermarsi ci rende anche più umani. Chi accetta di aver bisogno di pause capisce meglio chi ha bisogno di sostegno. Così, confortare il prossimo diventa un atto di comunione.


S’ARRETER POUR APPORTER DU RÉCONFORT AUX AUTRES

Nous courons pour accomplir des tâches, répondre à des messages, résoudre des problèmes, et dans ce mouvement constant, nous passons souvent à côté des gens sans vraiment les voir.
S’arrêter n’est pas perdre du temps. C’est créer un espace intérieur. Lorsque nous nous arrêtons, nous faisons taire le bruit intérieur et extérieur, et c’est seulement alors que nous pouvons percevoir la douleur inexprimée, le regard fatigué, la demande d’aide déguisée en conversation banale.
Réconforter ne commence pas par les mots justes, mais par une présence authentique. Pour cela, il faut interrompre son agenda, son rythme, son ego.
S’arrêter nous rend également plus humains. Ceux qui acceptent qu’ils ont aussi besoin de pauses comprennent mieux ceux qui ont besoin de soutien. Ainsi, réconforter son prochain devient un acte de communion.

PRZYSTAWAJMY I POKRZEPIAJMY INNYCH NA DUCHU

Często pędzimy, by na czas wykonać zadania, odpowiedzieć na wiadomości, rozwiązać problemy i w tym ciągłym ferworze mijamy ludzi, w ogóle ich nie zauważając.

Zatrzymanie się nie jest stratą czasu. To czas na uporządkowanie naszej przestrzeni wewnętrznej. Kiedy się zatrzymamy i wyciszymy nasz hałas wewnętrzny i zewnętrzny, to dopiero wtedy będziemy w stanie dostrzec niewyrażone słowami cierpienie, czyjeś zmęczone spojrzenie czy prośbę o pomoc głęboko ukrytą w ogólnej rozmowie.

Pocieszania nie należy zaczynać od dobrze dobranych słów, ale od autentycznej obecności. Aby to się udało, trzeba koniecznie przerwać nasz program, zwolnić rytm i uciszyć własne ego.

Zatrzymanie się czyni nas również bardziej ludzkimi. Kto sam dobrze wie, jak bardzo potrzebne są przerwy, ten lepiej rozumie innych potrzebujących wsparcia. W ten sposób pocieszanie bliźniego staje się aktem komunii.

Postado por Apolonio Carvalho Nascimento

Leia também...